rezerwat „Dziki Ostrów” – 75 ha, utworzony w 1977r. (9 km), leży poza granicą Puszczy niedaleko jeziora Jezuickiego.

Obejmuje naturalną dąbrowę świetlistą z rzadkimi gatunkami roślin w runie, przykład lasu, jaki częściej występował w Puszczy Bydgoskiej przed przekształceniem przez człowieka

Obszar rezerwatu charakteryzuje się dość urozmaiconą rzeźbą terenu. Tworzą ją pagórki wydmowe w postaci garbów lub wałów ułożonych w kierunku wschód-zachód, powstałe na skutek erozji i sedymentacji materiału polodowcowego, rozmytego przez płynące wody.

"Dziki Ostrów" budził zainteresowanie już przedwojennych botaników.

Obok bogatej kserotermicznej roślinności występują dość rzadkie i chronione rośliny lasów liściastych. Występuje tu najdalej na zachód wysunięte stanowisko pszczelnika wąskolistnego; poza tym sasanka łąkowa, dzwonek szczeciniasty i miodunka wąskolistna. W bardziej wilgotnych, niżej położonych miejscach rosną rzadkie gatunki storczyków i kilka innych, chronionych gatunków

Zwiedzając rezerwat można obserwować, jaki charakter miały lasy pierwotne Puszczy Bydgoskiej.