06:58 
14:52 
| Dojrzewanie decyzji o przyłączeniu |
|
|
|
|
Jak ukazano w historii losy Fordonu i Bydgoszczy były ściśle związane. Razem przeżywały okresy rozkwitu i klęsk. Od XIV w. stanowiły wspólne księstwo, potem były zarządzane przez wspólnego starostę. Granica patrymoniów miejskich przebiegała na linii Siernieczek-Czersko Polskie czyli dzisiejszych wiaduktów warszawskich i magistrali węglowej. Po okresie zaborów i ośmiokrotnym rozszerzeniu granic Bydgoszczy w 1920r. coraz bardziej realne stawało się złączenie obu ośrodków. Niemal natychmiast po odzyskaniu niepodległości ważyły się losy nazwy a nawet istnienia Fordonu. W związku z przyłączeniem w kwietniu 1920r. do Bydgoszczy kilkunastu osiedli podmiejskich, pojawił się projekt przyłączenia Fordonu. Rada Miejska zajęła w tej sprawie niezdecydowane stanowisko, zaś na posiedzeniu 4 II 1921r. większością jednego głosu opowiedziała się ZA przyłączeniem. Decyzji tej sprzeciwił się magistrat. Rozpatrywano też projekt zmiany nazwy miasta na Wyszogród Wielkopolski lub Wyszogródek. Zamiast tego przyłączono w 1929r. do Fordonu wieś Suczyn. Przez wiele lat władze samorządowe Fordonu uwzględniając interesy sąsiedniej Bydgoszczy i regionu wspierały starania Bydgoszczy o nadanie mu statusu wojewódzkiego. 30 X 1924r. Rada Miejska Fordonu zaakceptowała plany przeniesienia miasta i powiatu do województwa pomorskiego, ale pod warunkiem zmiany lokalizacji siedziby Urzędu Wojewódzkiego z Torunia na Bydgoszcz. W okresie przedwojennym granice Bydgoszczy znacznie przybliżyły się do Fordonu. Zaledwie 4 km od rynku fordońskiego, a 3 km od rogatek leżała granica (na wysokości Rometu). Po wyzwoleniu w 1945r. ponownie podjęty był temat włączenia Fordonu w granice Bydgoszczy (1947). Planu na razie nie zrealizowano, natomiast w 1949r. przyłączono do miasta wsie: Pałcz i Zofin, mające silne powiązania gospodarcze z Fordonem. W 1964r. Wojewódzka Rada Narodowa uchwalając ogólny perspektywiczny plan zagospodarowania Bydgoszczy oraz plan regionalny dla województwa bydgoskiego przyjęła, że scalenie Bydgoszczy i Fordonu powinno dokonać się do 1970r. W 1969r. podjęto decyzję o lokalizacji i budowie na obszarze pomiędzy granicą Bydgoszczy, a granicą Fordonu Zespołu Szkół Wyższych ATR. To był argument przeważający o "fuzji" obu ośrodków. Radni fordońscy przewagą głosów 15 za, 1 przeciw, 2 wstrzymujące przyjęli projekt "fuzji". 1 stycznia 1973r. Fordon stawał się dzielnicą Bydgoszczy. Za podjęciem takiej decyzji przemawiały następujące argumenty: * Fordon był miasteczkiem satelitarnym, w którym działało wiele przedsiębiorstw o charakterze wojewódzkim, * Włączenie miało umożliwić budowę nowej dzielnicy mieszkaniowej na 80 tyś. mieszkańców, koniecznej wobec braku wolnych terenów w Bydgoszczy, * Instalacja wspólnych urządzeń komunalnych, poprawa warunków życia i pracy mieszkańców Fordonu i sołectw przyległych, * Etap realizacji programu zagospodarowania terenu przestrzennego na osi aglomeracji bydgosko-toruńskiej Fordon miał stać się lokalnym subcentrum milionowej aglomeracji bydgosko- toruńskiej i skupiać 10-15% ludności aglomeracji i 25-35% mieszkańców "obszaru węzłowego Bydgoszczy". Po "fuzji" przemianowano 50 ulic fordońskich (wobec 83 istniejących) na nazwy nie pokrywające się z nazwami ulic bydgoskich. Najistotniejszą przyczyną włączenia Fordonu do Bydgoszczy była pilna potrzeba znalezienia nowych terenów pod budownictwo mieszkaniowe. Szybki rozwój tego budownictwa w latach 70-tych gwałtownie kurczył obszary możliwych inwestycji na terenie Bydgoszczy. W tym czasie zabudowywano ostatnie wolne tereny w Bydgoszczy Wyżyny, Wzgórze Wolności i Szwederowo. Przygotowano więc front robót na kierunku "wschodnio-fordońskim". O lokalizacji budownictwa na tym obszarze zadecydowało szereg czynników: * teren stanowiły grunty V i VI klasy, a więc nie nadające się na uprawy rolnicze, co w ówczesnych czasach stanowiło koronny argument * brak zabudowy, możliwość dogodnego kształtowania komunikacji * sprzyjające warunku geotechniczne * możliwość lokalizacji elektrociepłowni i oczyszczalni ścieków * obszar atrakcyjny krajobrazowo, położony na wysokim wiślanym brzegu, urozmaicony kępami drzew i zielenią lasów, przez co dawał szansę utworzenia dzielnicy o niepowtarzalnym charakterze o własnym indywidualnym obliczu architektonicznym * dobre skomunikowanie miasta z Bydgoszczą linią kolejową i rozbudowaną w latach 60-tych 4-pasmową jezdnią. * usytuowanie we wschodniej części Bydgoszczy strefy składowo-przemysłowej co stanowiło potencjalne miejsce zatrudnienia dla mieszkańców przyszłej dzielnicy * zaplecze rekreacyjne w postaci Wisły, wzgórz fordońskich i Ostromecka (pałace i park w Ostromecku jako centrum kulturalne), bliskość Leśnego Parku w Myślęcinku. Osiedle Nowy Fordon było jednym z wielu osiedli planowanych w Polsce końca lat 70-tych. W każdym z miast regionu w tym okresie rozpoczynano wielkie inwestycje mieszkaniowe. W Toruniu zabudowywano przyłączone uprzednio wsie Rubinkowo i Skarpę sypialnie miasta, we Włocławku największe w mieście osiedle Południe, w Inowrocławiu od 1976r. osiedle Rąbin przewidywane na 20 tyś. osób. |