| Krótko o historii |
|
|
|
|
W przedwojennej Bydgoszczy duże znaczenie miały restauracje, kawiarnie, hotele i tereny rekreacyjne, które były nieodłącznym elementem pejzażu miasta i życia jego mieszkańców, a także przybywających turystów. Restauracje i kawiarnie obsługiwały klientów i były ośrodkami życia społecznego i towarzyskiego. Restauracje były usytuowane przy najważniejszych szlakach komunikacyjnych (Dworcowa, Gdańska). Najlepiej można było zjeść w restauracjach hotelu "Pod Orłem" przy ul. Gdańskiej i w "Gastronomii" przy ul. Dworcowej. Latem życie społeczno-towarzyskie przenosiło się do letnich ogródków na zapleczach lokali. Najpopularniejsze z nich to: - Kasyno Cywilne (dzisiaj Pomorski Dom Sztuki przy ul. Gdańskiej) - Pałacyk Blumwego (dzisiaj willa Radia PIK) gościły tu wszystkie ważniejsze osobistości przebywające w mieście, organizowano wieczory literackie i muzyczne oraz wykłady - restauracja Elysium na rogu Gdańskiej i Mickiewicza - cukiernia Cristal przy pl. Wolności - restauracja Bristol z werandą przy moście Gdańskim z widokiem na Brdę, Teatr Miejski i Łuczniczkę (budynek rozebrali Niemcy w 1940r.) - Resursa Kupiecka przy Jagiellońskiej - Strzelnica siedziba Bractwa Kurkowego przy Toruńskiej .. i wiele innych Ważną częścią infrastruktury były tereny rekreacyjne i sportowe. Jedyny w swoim rodzaju stanowiły "śluzy" czyli kompleks rekreacyjno-sportowy przy starym Kanale Bydgoskim. Prawdziwym miejscem wypoczynku i rekreacji bydgoszczan były malownicze okolice Bydgoszczy, a zwłaszcza pełne uroku lasy. Rozwijał się podmiejski ruch turystyczny. Początkowo najpopularniejsze były: Rynkowo, Smukała i Chmielniki, gdzie dowoziły mieszkańców pociągi. W Rynkowie odbywano długie spacery, jeżdżono na nartach, spędzano czas w miejscowej restauracji. Podobnie było w Smukale, gdzie dojeżdżała kolejka wąskotorowa. W Chmielnikach urządzone było nad jeziorem publiczne kąpielisko. Z czasem coraz popularniejsze było Brdyujście, gdzie dopływały statki bydgoskich firm żeglugowych. Znajdowała się tam plaża, można było odbywać rejsy statkami wycieczkowymi po Brdzie i Wiśle, uczestniczyć w zawodach sportowych na torze regatowym, bądź udać się do Fordonu lub Ostromecka. W Lesie Gdańskim czynne były karuzele i różne atrakcje. Na Jachcicach urządzono kąpielisko na Brdzie zwane Rivierą. Można było tam dopłynąć prywatnym tramwajem wodnym. Po wojnie tradycje i przyzwyczajenia były kontynuowane. Od lat 60-tych pogorszyła się jednak jakość wody w Brdzie, a Brdyujście straciło dawne znaczenie turystyczne. Pod koniec lat 60-tych rozebrano kolejkę wąskotorową do Smukały i Koronowa. W 1950r. powstało PTTK, które rozpoczęło organizację corocznych imprez sportowo-turystycznych. W latach 50-tych zorganizowano kąpieliska w Chmielnikach nad jeziorem Jezuickim i nad jeziorem Borówno. Z kolei w 1956r. otwarto kąpielisko przy ul. Nakielskiej, a w 1967r. nad Brdą przy ul. Saperów. W I połowie lat 60-tych powstały ośrodki wypoczynkowe: w Janowie i Chmielnikach. Nastąpiło umasowienie wypoczynku niedzielnego. Jeśli w 1960r. co drugi bydgoszczanin korzystał z form wypoczynku świąteczno-niedzielnego, to 10 lat później każdy z nich wyjeżdżał co najmniej 3 razy w tym celu. Jednorazowo w czasie wakacji 25% mieszkańców opuszczało Bydgoszcz kierując się na wypoczynek do: Piecek, Chmielnik, Borówna, Romanowa, nad Zalew Koronowski, a także do dalszych miejscowości: Charzykowów, Brodnicy, Tlenia, Więcborka. Rozwój motoryzacji sprawił, że mieszkańcy eksplorowali coraz dalsze okolice. Od lat 70-tych coraz większe znaczenie nabierał Leśny Park Kultury i Wypoczynku oraz Zalew Koronowski. Rozwinięto infrastrukturę turystyczną nad Zalewem, jeziorami Jezuickim i Borówno. Coraz więcej bydgoszczan urządzało dacze rekreacyjne poza miastem. Obecnie w żadnym mieście regionu ludność nie posiada tak rozwiniętej prywatnej bazy poza miastem jak bydgoszczanie. Świadczą o tym badania dotyczące letnich wyjazdów bydgoszczan oraz liczby ogrodów działkowych w granicach największych miast regionu. Bydgoszcz w granicach miasta posiada 8,8 tyś. ogrodów letniskowych, a w gminach podmiejskich ok. 12 tyś. Dla porównania Toruń posiada w granicach miasta 9,0 tyś. ogrodów działkowych, natomiast brakuje ich w otoczeniu miasta. Do najważniejszych miejsc koncentracji dacz i ogrodów działkowych w okolicach Bydgoszczy należą: * nad Brdą i Zalewem Koronowskim: Koronowo (1466 działek), Bożenkowo (1023 działek), Tryszczyn, Stopka, Samociążek, Pieczyska, Wielonek, Krówka, Sokole-Kuźnica * na północ od miasta: Jagodowo (913 działek), Wudzyn (817 działek), Nekla (656 działek), Myślęcinek, Niemcz, Maksymilianowo, Borówno * na północny zachód od miasta w rejonie jezior rynny byszewskiej: Osówiec, Drzewianowo, Mierucin, Wierzchucin, Wierzchucinek * na południowy zachód od miasta: Żurczyn (682 działek), Drzewce (598 działek), Białe Błota, Murowaniec * na południe od miasta w rejonie jeziora Jezuickiego i Bydgoskich Łąk Nadnoteckich: Prądocin (804 działek), Solec Kujawski (714 działek), Kobylarnia, Nowe Dąbie, Władysławowo. |
